பத்தாம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த தமிழ் எழுத்து முறையில் செதுக்கப்பட்ட இந்தக் கல்வெட்டின் வரிவாரியான வாசகங்கள் மற்றும் அதற்கான விரிவான விளக்கம் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.
கல்வெட்டு வாசகங்கள் (வரிசை எண் படி)
படத்திலுள்ள அச்சடிக்கப்பட்ட பதிப்பின் அடிப்படையில் (பக்கம் 228, எண்: 289):
ஸ்வஸ்தி ஸ்ரீ
வீரபாண்டிய
ன்றலை கொண்ட
கோப்பரகேசரி
பன்மற்கு யாண்டு 3
ஆவது பார்க்கவகோ
த்ரத்து மிலாடுடையா
ன் அகலங்கன் ம
லையராதித்தனான செ
ம்பியன் மிலாடுடை
யானேன் துறிவி நா
ட்டுராளிகளை ஊராளித்திறை
நாற்கழஞ்சே காலே கொ
ள்வதாக பூவிலை செய்
து குடுத்தேன் செம்பி
யன் மிலாடுடையா
னேன்
இது மா
ற்றுவான்
ஏழா நரக
ம் புகுவான்
கல்வெட்டு விளக்கம்
இந்தக் கல்வெட்டு சோழர் காலத்து அரசியல் மற்றும் வரி விதிப்பு முறையைப் பற்றி மிக முக்கியமான தகவல்களை வழங்குகிறது.
1. காலமும் மன்னரும்:
கல்வெட்டின் தொடக்கத்திலேயே "வீரபாண்டியன் தலை கொண்ட கோப்பரகேசரி" என்று குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது இரண்டாம் ஆதித்த சோழனைக் குறிக்கும் (புகழ்பெற்ற ராஜராஜ சோழனின் அண்ணன்). பாண்டிய மன்னன் வீரபாண்டியனைப் போரில் வென்று அவன் தலையைத் துண்டித்ததால் ஆதித்த கரிகாலனுக்கு இந்தப் பட்டம் கிடைத்தது.
காலம்: ஆதித்தனின் 3-வது ஆட்சியாண்டு, அதாவது சுமார் கி.பி. 959-960 காலகட்டம்.
2. கல்வெட்டுப் பொறித்தவர்:
செம்பியன் மிலாடுடையான் (அகலங்கன் மலையராதித்தன்) என்பவர் இந்தக் கட்டளையை வெளியிட்டுள்ளார். இவர் 'பார்க்கவ கோத்திரத்தை' சேர்ந்தவர் மற்றும் 'மிலாடு' (திருக்கோவிலூர் பகுதி) நாட்டைச் சேர்ந்த குறுநில மன்னர் அல்லது உயர் அதிகாரி ஆவார்.
3. கல்வெட்டின் நோக்கம் (வரி சலுகை):
இந்தக் கல்வெட்டு ஒரு வரி ஒப்பந்தம் பற்றியது.
துறிவி நாடு: பேளூரைச் சுற்றியுள்ள அக்காலப் பகுதி 'துறிவி நாடு' என அழைக்கப்பட்டது.
ஊராளித்திறை: அந்த நாட்டு ஊராளிகள் (நிர்வாகிகள் அல்லது மக்கள்) அரசுக்குச் செலுத்த வேண்டிய ஒரு வகை வரி.
இந்த வரியாக "நான்கேகால் கழஞ்சு" (நாற்கழஞ்சே காலே) பொன்னை நிர்ணயம் செய்து, அதை 'பூவிலை' (நிலையான விலை/மதிப்பு) செய்து கொடுத்தார். அதாவது, வரி அதிகமாக வசூலிக்கப்படாமல் ஒரு குறிப்பிட்ட அளவில் நிலைநிறுத்தப்பட்டுள்ளது.
4. எச்சரிக்கை (சாபம்):
கல்வெட்டின் இறுதியில், "இது மாற்றுவான் ஏழா நரகம் புகுவான்" என்றுள்ளது. அதாவது, இந்த தர்மத்தை அல்லது வரி நிர்ணயத்தை யாராவது மாற்ற நினைத்தால், அவர்கள் ஏழாவது நரகத்திற்குச் செல்வார்கள் என்று எச்சரிக்கப்பட்டுள்ளது. அக்காலக் கல்வெட்டுகளில் தர்மத்தைப் பாதுகாக்க இத்தகைய எச்சரிக்கைகள் பொதுவானவை.
வரலாற்று முக்கியத்துவம்:
புவியியல்: பேளூர் பகுதி அக்காலத்தில் துறிவி நாடு என்ற பெயரில் அழைக்கப்பட்டதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது.
பொருளாதாரம்: 'கழஞ்சு' என்பது அக்காலத்து தங்க நாணயத்தின் எடை அளவாகும்.
அரசியல்: சோழர் பேரரசின் கீழ் மிலாடுடையார்கள் போன்ற குறுநில மன்னர்கள் அதிகாரத்துடன் செயல்பட்டதை இது காட்டுகிறது.
1. 'பூவிலை' என்பதன் பொருள்
கல்வெட்டில் "பூவிலை செய்து குடுத்தேன்" என்ற வரி மிக முக்கியமானது. 'பூவிலை' என்பது அந்த காலத்தில் நிலவிய ஒரு நிலவரி அல்லது ஒரு ஒப்பந்த விலையை நிரந்தரமாக நிர்ணயம் செய்தலைக் குறிக்கும்.
அதாவது, காலத்திற்கேற்ப வரிகளை உயர்த்தாமல், "துறிவி நாட்டு ஊராளிகள்" ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை (நாற்கழஞ்சே காலே - 4.25 கழஞ்சு தங்கம்) மட்டும் செலுத்தினால் போதும் என ஒரு நிலையான வரியை இந்த மிலாடுடையான் உறுதி செய்துள்ளார். இது அந்த மக்களுக்கு வழங்கப்பட்ட ஒரு பெரிய சலுகையாகக் கருதப்படுகிறது.
2. 'செம்பியன் மிலாடுடையான்' யார்?
இவர் சாதாரண அதிகாரி அல்ல. மிலாடு நாடு என்பது இன்றைய கள்ளக்குறிச்சி, திருக்கோவிலூர் பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. இவர்கள் சோழ மன்னர்களுக்கு மிகவும் நெருக்கமானவர்கள்.
இக்கல்வெட்டில் தன்னை "பார்க்கவ கோத்ரத்து" என்று அவர் குறிப்பிட்டுள்ளார்.
சோழ மன்னன் ஆதித்த கரிகாலனின் சார்பாக இந்தப் பகுதியில் வரி வசூலிக்கும் அல்லது நிர்வாகம் செய்யும் அதிகாரம் இவருக்கு இருந்ததை இது காட்டுகிறது.
3. 'நான்கேகால் கழஞ்சு' பொன் எவ்வளவு?
கழஞ்சு என்பது சங்க காலம் முதலே புழக்கத்தில் இருந்த ஒரு எடை அளவு.
பொதுவாக ஒரு கழஞ்சு என்பது சுமார் 4.8 கிராம் முதல் 5 கிராம் வரை இருக்கும்.
இதன்படி பார்த்தால், அந்த ஊர் மக்கள் மொத்தமாகச் சுமார் 20 முதல் 21 கிராம் தங்கம் அளவிலான மதிப்பை வரியாகச் செலுத்த ஒப்புக்கொண்டிருக்கிறார்கள்.
4. மொழி மற்றும் எழுத்து முறை
பத்தாம் நூற்றாண்டில் தமிழ் மொழி வட்டெழுத்து முறையிலிருந்து தற்போதைய தமிழ் எழுத்துக்களின் தொடக்க கால வடிவத்திற்கு (Transitional Script) மாறிக் கொண்டிருந்த காலம். இக்கல்வெட்டில் சில சொற்கள் வட்டெழுத்துச் சாயலில் இருப்பதைக் காணலாம்.
வரலாற்றுச் சான்று:
பேளூர் தான்தோன்றீஸ்வரர் கோவில் கல்வெட்டுகள் குறித்து தமிழகத் தொல்லியல் துறை வெளியிட்டுள்ள "சேலம் மாவட்டக் கல்வெட்டுகள்" தொகுதியில் இந்தக் கல்வெட்டு விரிவாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.
பாண்டியனை வென்ற ஆதித்த கரிகாலனின் கல்வெட்டுகள் இந்தப் பகுதியில் இருப்பது, சோழர்களின் அதிகாரம் கொங்கு நாட்டின் இந்தப் பகுதி வரை ஆழமாகப் பரவியிருந்ததை உறுதிப்படுத்துகிறது.
செம்பியன் மிலாடுடையான் (அகலங்கன் மலையராதித்தன்) பற்றியும், அவருக்கும் வாணகோவரையர்கள் மற்றும் மகதை நாட்டுக்கும் உள்ள தொடர்புகள் குறித்த வரலாற்றுத் தகவல்கள் இதோ:
1. செம்பியன் மிலாடுடையான் என்பவர் யார்?
செம்பியன் மிலாடுடையான் என்பவர் கி.பி. 10-ஆம் நூற்றாண்டில் சோழர் ஆட்சிக்காலத்தில் வாழ்ந்த ஒரு குறுநில மன்னர் அல்லது உயர் அதிகாரி ஆவார். இவருடைய இயற்பெயர் அகலங்கன் மலையராதித்தன்.
மிலாடு நாடு: இவர் 'மிலாடு' (இன்றைய திருக்கோவிலூர் மற்றும் அதன் சுற்றுவட்டாரப் பகுதிகள்) நாட்டைச் சேர்ந்தவர் என்பதாலேயே 'மிலாடுடையான்' என்று அழைக்கப்பட்டார்.
சோழர் தொடர்பு: இவர் சோழ மன்னர்களுக்கு மிகுந்த விசுவாசத்துடன் இருந்தவர். குறிப்பாக, 'வீரபாண்டியன் தலை கொண்ட கோப்பரகேசரி' என்று அழைக்கப்படும் இரண்டாம் ஆதித்த சோழனின் (ஆதித்த கரிகாலன்) 3-வது ஆட்சியாண்டில் இவர் பேளூர் பகுதியில் வரிச் சலுகை வழங்கிய கல்வெட்டு சான்றாக உள்ளது. 'செம்பியன்' என்ற பட்டம் இவர் சோழ மன்னர்களிடம் பெற்ற உயரிய கௌரவத்தைக் குறிக்கிறது.
2. வாணகோவரையர்களுடனான தொடர்பு
இவருக்கும் வாணகோவரையர்களுக்கும் மிக நெருக்கமான வரலாற்றுத் தொடர்பு உண்டு.
வாணர் குலம்: வாணகோவரையர்கள் என்பவர்கள் 'வாணர்குலத்' தலைவர்கள். இவர்கள் பெரும்பாலும் சோழர்களுக்கும் பாண்டியர்களுக்கும் அடங்கிய குறுநில மன்னர்களாக ஆட்சி செய்தனர்.
பகுதி மற்றும் உறவு: மிலாடு நாடும், வாணர்களின் மகதை நாடும் புவியியல் ரீதியாக அருகருகே அமைந்திருந்தன. பல காலங்களில் மிலாடுடையார்கள் வாணர்குலத்தோடு திருமண உறவோ அல்லது அரசியல் கூட்டோ கொண்டிருந்தனர். தச்சூர் போன்ற இடங்களில் உள்ள கல்வெட்டுகள் வாணர்குல அரசனின் மகள்கள் மற்றும் அவர்களது கொடைகள் பற்றிப் பேசுகின்றன, இது இந்தப் பகுதியில் மிலாடுடையார் மற்றும் வாணர்களின் செல்வாக்கை உறுதிப்படுத்துகிறது.
3. மகதை நாட்டுடனான தொடர்பு
தலைநகரம் ஆறகளூர்: மகதை நாடு என்பது இன்றைய சேலம் மாவட்டத்தின் ஒரு பகுதி (ஆறகளூர், பேளூர் போன்றவை) மற்றும் கள்ளக்குறிச்சி மாவட்டப் பகுதிகளை உள்ளடக்கியது. ஆறகளூர் இதன் தலைநகராக விளங்கியது.
நிர்வாகத் தொடர்பு: செம்பியன் மிலாடுடையான் வழங்கிய பேளூர் கல்வெட்டு, 'துறிவி நாடு' (மகதை நாட்டின் ஒரு பகுதி) ஊராளிகளுக்கு வழங்கப்பட்ட வரிச் சலுகையை விவரிக்கிறது.
மகதை பெருமாள்: பிற்காலத்தில் (12-13 ஆம் நூற்றாண்டு) மகதை நாட்டை ஆண்ட பொன்பரப்பின வாணகோவரையன் (மகதை பெருமாள்) போன்ற மன்னர்கள் செல்வாக்கு பெறுவதற்கு முன்பே, 10-ஆம் நூற்றாண்டிலேயே செம்பியன் மிலாடுடையான் போன்றவர்கள் இப்பகுதியில் சோழர்களின் பிரதிநிதிகளாக நிர்வாகத்தைச் சீரமைத்து வந்துள்ளனர்.
சுருக்கமாக: செம்பியன் மிலாடுடையான் என்பவர் ஆதித்த கரிகாலன் காலத்து மிலாடு நாட்டுத் தலைவர். இவர் வாணகோவரையர்களின் ஆட்சிப் பகுதியான மகதை மண்டலத்தின் (குறிப்பாக பேளூர், ஆறகளூர் உள்ளடக்கிய துறிவி நாடு) நிர்வாகத்திலும், வரி விதிப்பிலும் முக்கியப் பங்காற்றியுள்ளார்.
கல்வெட்டில் குறிப்பிடப்படும் 'ஊராளிகள்' மற்றும் அவர்கள் ஏன் 'திறை' (வரி) செலுத்த வேண்டும் என்பது குறித்த வரலாற்று விளக்கங்கள் இதோ:
1. ஊராளிகள் என்பவர் யார்?
'ஊராளி' என்ற சொல் 'ஊர்' + 'ஆளி' (ஆள்பவர்) என்பதிலிருந்து உருவானது. இவர்கள் வெறும் சாதாரண குடிமக்கள் அல்ல; ஒரு கிராமத்தின் அல்லது ஒரு பகுதியின் நிர்வாகப் பொறுப்பில் இருந்த முக்கியக் குடிமக்களைக் குறிக்கும்.
நிர்வாகப் பொறுப்பு: அந்த ஊரின் நில நிர்வாகம், நீர் மேலாண்மை (குளங்கள், ஏரிகள் பராமரிப்பு) மற்றும் ஊர் சபையைக் கூட்டி முடிவெடுக்கும் அதிகாரம் இவர்களுக்கு இருந்தது.
குழு அமைப்பு: பெரும்பாலும் ஒரு ஊரில் உள்ள நில உடமையாளர்கள் அல்லது செல்வாக்கு மிக்க குடும்பங்களின் தலைவர்களே ஊராளிகளாக இருந்தனர். இவர்கள் அரவணைத்துச் செல்லும் 'ஊர் சபை'க்குத் தலைமை தாங்குபவர்களாக விளங்கினர்.
அரசுக்கும் மக்களுக்கும் இணைப்பு: பேரரசுக்கும் (சோழர்களுக்கும்) அந்த கிராமத்து மக்களுக்கும் இடையே ஒரு பாலமாகச் செயல்பட்டனர். அரசனின் ஆணைகளைச் செயல்படுத்துவதும், மக்களிடம் வரி வசூலித்து அரசுக்குச் செலுத்துவதும் இவர்களது முக்கியக் கடமை.
2. அவர்கள் ஏன் திறை (வரி) செலுத்த வேண்டும்?
'திறை' என்பது பொதுவாக ஒரு மன்னர் மற்றொரு மேலாதிக்க மன்னருக்கு அல்லது ஒரு பகுதி நிர்வாகம் மைய அரசுக்குச் செலுத்தும் வரியாகும். ஊராளிகள் திறை செலுத்த வேண்டியதற்கான காரணங்கள்:
அரசு பாதுகாப்பு (Protection): பேரரசர் (சோழர்) அந்தப் பகுதிக்கு அந்நியப் படையெடுப்புகளிலிருந்து பாதுகாப்பு வழங்குகிறார். அந்தப் பாதுகாப்பிற்குப் பிரதிபலனாக அந்தப் பகுதி நிர்வாகிகளான ஊராளிகள் ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையைத் திறையாகச் செலுத்த வேண்டும்.
நில உரிமை அங்கீகாரம்: அந்தப் பகுதியில் நிலங்களை வைத்து நிர்வாகம் செய்யவும், வரி வசூலிக்கவும் அரசால் ஊராளிகளுக்கு அதிகாரம் வழங்கப்படுகிறது. இந்த அதிகாரத்தைப் பெறுவதற்கான ஒரு 'உரிமக் கட்டணமாக' (Lease or Tax) இந்தத் திறை பார்க்கப்பட்டது.
நிர்வாகச் செலவுகள்: சாலைகள் அமைத்தல், கோவில்கள் கட்டுதல் மற்றும் போர் வீரர்களின் ஊதியம் போன்ற பொதுவான அரசுச் செலவுகளுக்காக ஒவ்வொரு ஊராட்சியும் ஒரு தொகையை ஒதுக்க வேண்டும்.
3. இந்தக் கல்வெட்டில் உள்ள சிறப்பு என்ன?
இக்கல்வெட்டில் செம்பியன் மிலாடுடையான் என்ன செய்துள்ளார் என்றால்:
"துறிவி நாட்டு ஊராளிகள் ஒவ்வொரு முறையும் எவ்வளவு வரி தர வேண்டும் என்று குழப்பமோ அல்லது அதிகப்படியான சுமையோ இருக்கக்கூடாது என்பதற்காக, நான்கேகால் கழஞ்சுப் பொன் என்பதை 'பூவிலை' (நிலையான தொகை) ஆக நிர்ணயித்துள்ளார்."
இது ஒருவகையான நிலவரிச் சீர்திருத்தம். இதன் மூலம் ஊராளிகள் ஆண்டுதோறும் அல்லது குறிப்பிட்ட கால இடைவெளியில் எவ்வளவு கட்ட வேண்டும் என்பதில் தெளிவு கிடைத்தது. இது அந்த ஊர் நிர்வாகம் (ஊராளிகள்) நிம்மதியாகச் செயல்பட வழிவகுத்தது.
இதற்கு மேல் நீங்கள் தெரிந்துகொள்ள வேண்டியவை:
இந்த வரியானது தங்கம் (பொன்) மூலமாகச் செலுத்தப்பட்டது என்பது அந்தப் பகுதியின் பொருளாதாரச் செழிப்பைக் காட்டுகிறது.
ஊராளிகள் இந்தப் பொன்னைத் திரட்டத் தவறினால், அரசால் நிலங்கள் கையகப்படுத்தப்படும் அல்லது தண்டம் (அபராதம்) விதிக்கப்படும் சூழலும் அன்று இருந்தது.
தமிழகக் கல்வெட்டுகளில், குறிப்பாகக் கொடை அல்லது அரசாணைகளைப் பதிவு செய்யும் கல்வெட்டுகளில், இறுதியில் "சாப உரை" (Punitory Clauses) எழுதப்படுவது ஒரு மரபாகும். நீங்கள் குறிப்பிட்ட கல்வெட்டில் உள்ள "ஏழா நரகம் புகுவான்" என்பது அத்தகைய ஒரு கடுமையான எச்சரிக்கையாகும்.
இதன் பின்னணியில் உள்ள சுவாரசியமான தகவல்கள் இதோ:
1. நரகங்களின் வகைப்பாடு
இந்து மற்றும் சமணப் புராணங்களின்படி நரகங்கள் பல அடுக்குகளாகக் கருதப்படுகின்றன. இதில் 'ஏழாம் நரகம்' என்பது மிக ஆழமான, மிகக் கொடிய தண்டனைகள் நிறைந்த இடமாகக் கருதப்படுகிறது.
இதனை 'மகா ரௌரவம்' அல்லது 'அந்தமிஸ்ரம்' என்று நூல்கள் குறிப்பிடுகின்றன.
"ஏழா நரகம் புகுவான்" என்று எழுதுவதன் மூலம், "இந்தத் தர்மத்தை அல்லது வரி நடைமுறையை எவன் ஒருவன் மாற்றுகிறானோ, அவன் மீள முடியாத பெரும் துயரத்தை அடைவான்" என்று பொதுமக்களுக்கும் அதிகாரிகளுக்கும் அச்சமூட்டப்பட்டது.
2. ஏன் இத்தகைய சாபங்கள் எழுதப்பட்டன?
அந்தக் காலத்தில் கல்வெட்டுகள் என்பவை வெறும் எழுத்துக்கள் மட்டுமல்ல, அவை புனிதமான ஆவணங்கள்.
பாதுகாப்பு: செப்புப் பட்டயங்கள் அல்லது கல்வெட்டுகளைப் பிற்கால அரசர்களோ அல்லது அதிகாரிகளோ சிதைக்காமல் இருக்கவும், அதில் சொல்லப்பட்ட தர்மம் தலைமுறை கடந்து தொடரவும் இத்தகைய ஆன்மீக ரீதியிலான பயமுறுத்தல் தேவைப்பட்டது.
சமூக நீதி: ஏழை மக்களுக்கோ அல்லது கோவிலுக்கோ வழங்கப்பட்ட சலுகையை எவரும் பறிக்கக் கூடாது என்பதற்கான ஒரு தார்மீகத் தடையரண் இது.
3. பிற பொதுவான சாப உரைகள்
கல்வெட்டுகளில் 'ஏழா நரகம்' தவிர வேறு சில வாசகங்களும் அடிக்கடி இடம்பெறும்:
"கங்கை ஆற்றங்கரையில் காராம் பசுவைக் கொன்ற பாவத்தில் போவான்" (இது மிகவும் பொதுவான வாசகம்).
"தன் தாய் தந்தையரைத் தின்ற பாவத்தில் போவான்."
"பஞ்சமா பாதகங்கள் செய்த பாவத்தை அடைவான்."
4. இந்த பேளூர் கல்வெட்டில் இதன் முக்கியத்துவம்
செம்பியன் மிலாடுடையான் இந்த வரியைக் குறிப்பிட்டிருப்பதன் மூலம், அவர் வழங்கிய வரிச் சலுகை (நான்கேகால் கழஞ்சுப் பொன்) என்பது ஒரு சாதாரண உத்தரவு அல்ல, அது ஒரு புனிதமான கட்டளை என்பதை நிறுவுகிறார். ஊராளிகளுக்கு அவர் செய்த இந்த நன்மையை, அவருக்குப் பின் வரும் எந்த அதிகாரியும் மாற்றக் கூடாது என்பதில் அவர் உறுதியாக இருந்ததை இது காட்டுகிறது.
சுருக்கமாக: 'ஏழா நரகம்' என்பது அக்கால மக்களின் அற உணர்வோடும், மறுபிறப்பு மற்றும் பாவ-புண்ணிய நம்பிக்கையோடும் பிணைக்கப்பட்ட ஒரு சமூகக் கட்டுப்பாடு ஆகும். கல்வெட்டின் சட்டபூர்வமான மதிப்பைக் காட்ட இது பயன்படுத்தப்பட்டது.
*ஆறகளூர் பொன்.வெங்கடேசன்*
