சங்க காலத்தில் வைதீக வேள்விகளும் யாகங்களும்
சமுதாயத்தின் உயரிய சடங்குகளாகவும், மன்னர்களின் வலிமையை வெளிப்படுத்தும் அடையாளங்களாகவும் விளங்கின. சங்க நூல்களான புறநானூறு, பதிற்றுப்பத்து, அகநானூறு மற்றும் சிலப்பதிகாரம் ஆகியவற்றில் மன்னர்களும் அந்தணர்களும் இயற்றிய பல்வேறு வேள்விகள் பற்றிய விரிவான குறிப்புகள் உள்ளன.
1. மூவேந்தர்களும் குறுநில மன்னர்களும் செய்த பெருவேள்விகள்
சங்க காலச் சேர, சோழ, பாண்டிய மன்னர்கள் தங்கள் ஆட்சியை உறுதிப்படுத்தவும், எல்லைகளை விரிவாக்கவும், வான் மழை பொழியவும் பெரும் வைதீக யாகங்களை நடத்தினர்:
இராசசூய வேள்வி (Rajasuya Yajna):
நாட்டின் பேரரசனாக முடிசூடிக் கொள்ளும் மன்னர்கள் மட்டுமே செய்யும் உச்சகட்ட வேள்வி இதுவாகும்.
சோழ மன்னன் பெருநற்கிள்ளி இந்த வேள்வியை மிகச் சிறப்பாகச் செய்து முடித்ததால், வரலாற்றுப் பக்கங்களில் "இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி" என்று சிறப்பிக்கப்படுகிறான்.
புத்திரகாமேஷ்டி மற்றும் பிற வேள்விகள்:
பாண்டிய மன்னன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி பல வகையான வேள்விகளைச் செய்து, வேள்வித் தூண்களை (யூப ஸ்தம்பங்கள்) நாட்டியதை புறநானூறு (பாடல் 15) விவரிக்கிறது.
சேர மன்னர்களின் வேள்விகள்:
பதிற்றுப்பத்தில், பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் என்ற சேர மன்னன், தன் ஆசானான நெடும்பாரதாயனார் என்ற அந்தணரின் வழிகாட்டுதலில் ஒன்பது பெருவேள்விகளைச் செய்து, இறுதியில் உலக வாழ்வைத் துறந்து துறவறம் பூண்டதாகக் கூறப்படுகிறது.
களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரல் அந்தணர்களைக் கொண்டு வேள்விகள் செய்து, அவர்களுக்குப் பொன்னையும் நிலத்தையும் கொடையாக அளித்தான்.
2. அந்தணர்கள் செய்த வேள்விகள் (நாளிடை வேள்விகள்)
மன்னர்கள் அரசியல் மற்றும் வெற்றி நோக்கங்களுக்காக வேள்விகள் செய்த அதே வேளையில், அந்தணர்கள் உலக நன்மைக்காகவும் ஆன்மீக மேம்பாட்டிற்காகவும் தினமும் மற்றும் குறிப்பிட்ட பருவ காலங்களிலும் வேள்விகள் செய்தனர்.
முத்தீ வளர்த்தல் (Agni Hothram):
அந்தணர்கள் தங்கள் இல்லங்களில் ஆகவனீயம், காருகபத்தியம், தட்சிணாக்கினியம் என்ற மூன்று வகையான அக்கினியை வளர்த்துத் தினமும் ஆஹுதி அளித்தனர்.
பருவகால வேள்விகள்:
மழை வேண்டிச் செய்யப்படும் வேள்விகள், அறுவடைக்கால வேள்விகள் மற்றும் அமாவாசை, பௌர்ணமி நாட்களில் செய்யப்படும் 'தர்ச பூர்ணமாச' வேள்விகள் ஆகியவை அந்தணர் கிராமங்களில் நடைபெற்றன.
3. வேள்வியின் முக்கிய அங்கங்கள் & அடையாளங்கள்
சங்கப் பாடல்கள் வேள்வி நடைபெற்ற முறையைத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்துள்ளன:
| வேள்வி அடையாளம் | சங்க இலக்கிய விவரிப்பு |
| யூப ஸ்தம்பம் (வேள்வித் தூண்) | யாகத்தின் நினைவாக நடப்படும் மரத்தூண். இதனைச் சங்கப் பாடல்கள் 'கண்டு சுடர்விடும் வேள்வித் தூண்' என்றும், 'யூபம்' என்றும் நேரடியாகவே குறிப்பிடுகின்றன (புறநானூறு 15). |
| சமித்து மற்றும் நெய் | வேள்வித் தீயில் அகில் மரக்கட்டைகள், அரசு மற்றும் ஆலங்குச்சிகள் (சமித்துக்கள்), மற்றும் தூய பசு நெய் ஊற்றி வளர்க்கப்பட்டதால் ஊர் முழுவதும் நறுமணம் வீசியது. |
| நன்றிக்கொடை (தட்சிணை) | வேள்விகளை நடத்தி வைக்கும் அந்தணர்களுக்கும், பங்கேற்கும் சான்றோர்களுக்கும் மன்னர்கள் பொன் மலர்கள், நிலங்கள் மற்றும் பசுக்களைக் கொடையாக அளித்தனர். |
4. வேள்விகளின் நோக்கம்
சங்க காலத்தில் வேள்விகள் வெறும் சமயச் சடங்காக மட்டுமின்றி, சமூக மற்றும் அரசியல் அமைப்பின் ஒரு பகுதியாகவே பார்க்கப்பட்டன:
மன்னனின் வீரமும் தர்மமும்: வேள்வி செய்வது ஒரு மன்னனின் அறநெறிக்கும் கொடைத்தன்மைக்கும் சான்றாகக் கருதப்பட்டது.
பகை தணிப்பு: இராசசூயம் போன்ற வேள்விகளின் போது பிற மன்னர்கள் அழைக்கப்பட்டு, அமைதியும் நட்பும் பேணப்பட்டது.
இயற்கை சமநிலை: மழை பொழிந்து நாடு செழிக்கவும், நோய்கள் அகலவும் வேள்வித் தீயின் புகை உதவும் என்ற நம்பிக்கை இருந்தது.
சங்கத் தமிழகத்தில் வைதீக வேள்விகள் என்பவை தமிழ் மூவேந்தர்களின் மாண்பையும், அந்தணர்களின் ஆன்மீக நெறியையும் இணைக்கும் ஒரு உயரிய பண்பாட்டு நிகழ்வாகச் திகழ்ந்தன என்பதை இலக்கியச் சான்றுகள் உறுதிப்படுத்துகின்றன.
